Yaklaşık 11 aydır aktif olan blobal.net için arada sırada değerlendirme yazıları yazıyorum. Bu tür yazılar motivasyonu ve verilen kararları, hataları vb. hatırlamayı kolaylaştırıyor. Bu yazılardan birine başlamadan önce sizlere bir önerim var bu konuda;

“Eğer yaptığımız şeyleri puzzle’ın parçaları gibi düşünürsek boşlukları doldururken hatalı parçalarıda kaldırmayı öğreniriz. Bu nedenle şimdi bir yıl değerlendirmesi yapın, sadece işinizde değil, tüm hayatınız hakkında bir değerlendirme ve hatalı parçaları orada alın..”

Blobal.net bence bir danışmanlık blogu. Ben danışıyorum, kendi sorularımın cevaplarını buluyorum ve yazıyorum. İnsanlar bana danışıyor, sorular soruyorlar ve ben onlarında sorularının cevaplarını bulup yazıyorum.

Bunu edinmeye çalıştığım çevreye borçluyum. Herkes sektörün ustalarını tanımıyor, ben tanışıyorum ve aracılık ediyorum. Bilgi aracılığı..

2011 yılını blobal.net açısından değerlendirirsem. Aslında bu sitedeki yazıların oluşum süreçlerinin %66′sı Twitter’da, sosyal medya bloglarında ve uzmanların seminer-toplantı videolarında geçiyor. (Bende isterim o toplantılara canlı canlı katılmak ama şimdilik eğitimle beraber yürümüyor.)

Toplamda 140+ yazı yazılmış. Konuk yazarlar olsun, Nurçin Özer – Emre Ulam gibi severek ayrıldığımız :) diğer yazarlar olsun çok iyi yazılar çıkardılar. Ben yazdığım yazılarla bu 11 ay içinde teşekkür, eleştiri ve tebrikler aldım. Açıkçası bazı olumsuz şeylerin olması benim açımdan çok ta iyi oldu.

• Çok sıradan bir temayı %95 oranında özgünleştirdim. Şimdi ziyaretçiler tarafından sevilen bir görselliği oldu blobal.net’in..
• Özellikle Twitter’da her şeyi göze alarak medyanın, internetin üstadlarıyla tanıştım. Ellerini sıkmak nasip olmadı ama yazdıklarıyla, yaptıklarıyla bakış açımı rayına soktular.
• Yazı yazmaktan çok yorum yaptım. 11 ay içinde kısım kısım bilgiler aldım. Yarımda olsa bir şeyler öğrendim. Belki unutmamak için, belki de unutturmamak için o küçük bilgileri arayan insanları buldum. Onlarla iletişim kurdum. Yorumladım ve e-mailler gönderdim.
• Bir ara vazgeçtim. Yok bu benim bir işime yaramayacak dedim. Ta ki rehberlik öğretmeninin bir bilgisayar teknolojileri sınıfına girişimcilik dersi vermeye çalıştığı anı görene kadar. Bilgisinin sadece yemeksepeti.com’la sınırlı olduğunu görene kadar. Ve “boş iş!” lafını işitene kadar yapamayacağımı düşündüm. Sonrasında ise yapmaya başladım. Yapmalıydım..
• En fazla 400 ziyaretçiye ulaştık.  Hedefim günde 50.000 kişi ziyaretçiye ulaşan ve reklam gelirleriyle dünyaya açılan bir sosyal medya ajansı olmak değildi. Bir kişiye bile internet nasıl kullanılır öğretsem “işte bu!”  diyecektim.
• Bazı adımlar için maddi desteğe ihtiyaç duydum. Yok pahasına uzun anlaşmalar yaptım ve reklam aldım. Ben pek anlamam ama büyük şirketlerin kullandığı bir terim vardır. Geliri sermaye yapmak diye bende o gelirlerle tanıtım yazıları alarak daha fazla kişiye ulaştım.

Kilometre taşlarını pek kaydedemedim ama koyduğum hedefleri bu şekilde yerine getirdim. Bu yazıyı eğer bir rapor yazmak için hazırlasaydım blobal.info da paylaşırdım. Umarım yerime kendinizi koyarsınız ve eleştiriler yaparsınız. Bu yazıyı okuyan kişi belkide benim hala geçmeye çalıştığım yolu tamamlamış kişidir. Ya da ilk adımlarını atan ve desteğe ihtiyacı olan birisi. Hiç fark etmez her kim olursa olsun mutlaka iletişim kurmak isterim.